در روزگاری که بیش از پیش، از زمین و زمان آنچه نباید میبارد و چندان نور امیدی در افق به چشم نمیآید، انگار همه چیز در تعلیقی بیپایان سپری میشود. زمین میسوزد و آسمان میگرید، اما چرخ زمانه دیگرگونه میچرخد. از سوی دیگر، گویی که قرنها بر همین منوال گذشته و زندگی بر این زمین و در این زمان دشوارتر از پیش شده است. ما اما همچنان بیهیچ چشمداشتی از آسمان، پا بر زمین میگذاریم و دست به کار میبریم.
زروان روحبخشان
