«میل بفرمایید» دعوتیست مؤدبانه، اما در پسِ این لحنِ نرم، پرسشی تند پنهان است؛ چه چیزی را میخوریم و چه چیزی ما را میبلعد؟
این نمایشگاه مجموعهای از آثاری است که مرز میان تغذیه و میل، میان خوردن و مصرف شدن را به چالش میکشد. در اینجا، غذا تنها بهانهای است برای سخن گفتن از بدن، از میلهای سرکوبشده و آن دسته از مناسک اجتماعی که به نام فرهنگ و ادب و سنت، ساختار قدرت را بازتولید میکنند.
هر اثر، تکهای از سفرهی بزرگتری است؛ سفرهای از طعم تا تجربه، از اشباع تا گرسنگی.
«میل بفرمایید» از مخاطب میخواهد دهانش را نه فقط برای خوردن، که برای دیدن، شنیدن و پرسیدن باز کند.
علیرضا آدمبکان