دوئت

نقاشی های نگار صبوری و نیلوفر کنعانیان

بازگشایی
۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۰
روزهای بازدید
۲ خرداد تا ۱۸ خرداد ۱۴۰۰
ساعات بازدید
۱۵ تا ۲۰ هر روز به جز شنبه ها


استیتمنت

هم‌زمانى
تاريخ هنر و تاريخ تمدن سرشار از پديده هائى‌ است كه همزمان در نقاط مختلف جهان رخ داده اند. به طور معمول اين تشابهات را به ناخودآگاه جمعى پيوند ميدهند.
اينكه دو هنرمند در دو‌ گوشه‌ی اين شهر بى هيچ شناختی از هم و بدون آشنائى با دغدغه هاى یکدیگر آثارى به ظاهر مشابه خلق كرده‌اند ، دليلى شد برای این رویداد.
اين نمايشگاه يک دوئت است؛ همزمان كه از فقدان انسان میگوید به طبیعت بیجان و حضور نامحسوس انسان اشاره می کند.

بهار ۱۴۰۰


آثار نگار صبوری


از طبیعتِ بی‌جان تا پرتره

آنچه فرانسیس بیکن از پرترۀ پاپ ولاسکز بیرون کشید تنشی بود که بیش از آنکه از پاپ برآید از صندلی او بیرون می‌زد و همۀ فضای کار را می‌گرفت. اینجا قربانی نه بر صلیب که بر صندلی بود: قربانیِ صندلی.
نقاشی که به صندلی می‌پردازد در فضایی میان طبیعت بی‌جان و پرتره در حرکت است. از طبیعتِ بی‌جان آغاز می‌کند و به پرتره می‌رسد.
صندلی که در پرتره‌ عرصۀ حضور سوژه است خود به پایۀ پرتره ارتقا می‌یابد. صندلیِ خالی می‌تواند هم‌زمان همۀ اینها باشد. که صندلی پذیراست. دعوت می‌کند. آغوشی است خالی. گشوده. منتظر. فرو می‌برد. ‌قربانی می‌گیرد.
نقاش خود را در این آغوشِ خالی و گشوده و منتظر می‌افکند و بیننده را دعوت می‌کند تا این جای خالی را خود پرکند. گاه خود را نشسته بر زانوی صندلی ببیند. گاه خود را پذیرا ببیند با دست‌های کشیده و پاهای قرص بر زمین در انتظار تنشی. قربانی شود یا پیوسته خالی بماند.


آثار نیلوفر کنعانیان

رابطه‌ی بین انسان‌ها در کافه موضوع جذابی بود، اما فراموشیِ گفتگوی بین آنها سبب شد تا صندلی‌ها بازیگران صحنه‌هایی رنگین شوند.
فرم‌های صندلی به لحاظ شکل و ترکیب‌بندی‌ها به لحاظ معنایی، نشانگر فقدان انسان هستند. صندلی ها در سکوت به نظاره یکدیگر نشسته و گاه مانند بالرین ها به رقص در می آیند.



نمایشگاه‌

paintingدوئتصندلینقاشینگار صبورینمایشگاه نقاشینیلوفر کنعانیان

دیدگاه بسته است

آدرس: کنارگذر میرزای شیرازی شمالی، کوچه دلاویز، پلاک 18
تلفن: 02188711553

(ساعت تماس : از ساعت 13 تا 21)

واتس اپ: 09912630573
تلگرام: asrgallery
اینستاگرام: asrartgallery